Swami Ramanuja’s respect for women #Ramanuja1000

Sri Ramanuja’s arrival in the 11th century CE heralded a new beginning and a new vision for a society lost among class, caste and gender divisions. In the course he had many followers, both men and women. And a few women figure prominently in his long journey as a spiritual leader.
First, his wife Thanjamambal, whom he married when he was 16. Now, the Sri Vaishnava school never believed in renunciation of life and taking to sanyas. Ramanuja was exceptional in this regard. He took to sanyasa till fate intervened when he was 38. years old.

Traditional accounts blame Thanjamambal for having been adamant and refusing or not following the commands of her husband. She came from a pious family sworn to orthodoxy. One traditional scholar in fact raised the question – “What prevented Ramanuja from inviting Thirukachi Nambigal on another day for lunch so that his aim could be fulfilled ?”

It has been suggested by scholars that Thanjamambal had forebodings of the great renunciation in store and felt obliged to make a sacrifice in public interest and to make a success of Ramanuja’s birth mission (Refer commentary by Narasimha Varadarajan)

Ramanuja had immense respect for women. He worshipped Andal, whom he considered equivalent to Mahalakshmi. His reverence towards women evident through many instances.

On one occasion, standing outside Periya Nambi’s house in Srirangam and watching his daughter Athuzhai opening the door to offer madhukaram, Ramanuja, lost in thought, prostrated before her, imagining her to be the reincarnation of Andal. Periya Nambi, who was watching all this came out and asked Ramanuja, “Undhu Mathagalithan Anusanthanamo?” ( Were you thinking of the 18th pasuram of Thiruppavai.)

A similar event happened at Thirukoshtiyur, where Ramanuja prostrated before Thirukoshtiyur Nambi’s daughter Devaki Piratti imagining that it signified purushakaram of Devaki herself for receiving the meaning of Charama Sloka from Thirukoshtiyur Nambi.


Thirunagari Pillai

In another incident, Ramanuja was on a pilgrimage to Thiruvali Thirunagari and the surrounding Divyadesams. On the way stood an apparently illiterate woman belonging to a lower order in society. In order to avoid her, Ramanuja commanded her to step aside till he crossed the way. The lady surprised him with the following questions: “Sir, to which side shall I move? Here before me stands Thy Holy Self, a Brahmin, whom I cannot approach lest I pollute thee by my nearness; Behind me, is the Holy shrine of Thirukannapuram; to my right are the Thirumanam Kollai where Saint Thirumanagai waylaid the Lord and Thiruvarasu (the Peepul Tree) used by the Saint as his watch tower and to my left is Thiruvali Manavalan. There is thus purity all around me here, which side then can my impurity turn?”

Ramanuja was struck by that and pleaded forgiveness. He administered to her the holy Vaishnava sacraments and allotted her a place in the shrine, where her image is seen and revered by all the pilgrims to this day. (Source: Alkondavilli Govindacharya)

Parithi Kolli Ammal

During his journey to Tirupati, Ramanuja and his 40 disciples came to a village, where they came across an impoverished Srivaishnava family. As the lady of the house, Parithi Kolli Ammal, was not in presentable clothes she could not come out to welcome the group. Ramanuja flung his uthareeyam (upper cloth) through a window. Moved by the gesture, the woman covering herself with the cloth prostrated and fervently requested that the Vaishnava troupe dine at their house. Ramanuja agreed. The woman felt immensely happy but there were no supplies at home to be cooked and served. So she planned to take the help of the local merchant, who had vice intentions on her. After feeding the preceptor and his disciples, the woman along with her husband Varadaraya went to thank the merchant, who was waiting with a wily intention. But with Ramanuja’s grace, the merchant got transformed into a person with fair thoughts.

Thirukkolur Ammal

The story of Tirukkolur Penpillai, whose enlightened status moved the seer, is well-known. The legend goes thus: After fulfilling Andal’s wish of offering Akkaravadisal at the Azhagar temple, Ramanuja proceeded towards Nammazhwar’s Nava Tirupati. While entering Tirukkolur, birthplace of Madurakavi Azhwar, Ramanuja saw a woman exiting the town and wondered why. Thirukkolur Ammal, as she came to be known, explained how she could never equal the bhakti of Akrura, Vidura, Anusuya, Draupadi, etc., and how she did not deserve to live in such a holy place as Thirukkolur. Ramanuja was deeply moved and ate the food prepared by her as a token of her spiritual enlightenment and attainment.

Kongu Piratti

She was another staunch devotee of Ramanuja. Kulothunga Chola was on a rampage. Ramanuja was forced to retreat to the west. At a village near the Nilgiris, the family of Kongu Piratti received him with full honours. During her visit to Srirangam years earlier, she had taken the images of the Padukas of Ramanuja with her. Finding Ramanuja in white, instead of saffron, she was a little confused. She took out the Padukas and found them matching Ramanuja’s holy feet. Her joy knew no bounds. Ramanuja and his entourage took part of the hospitality of Kongu Piratti and her husband.

Thulukka Nachiyaar

Ramanuja’s travails at Melkote lasted for 12 years. Finding that the utsava idol of the Lord was missing, he went on a mission to the North to find it. It was in the custody of a Muslim Chieftain appointed by Ghazini Mohammed. The chieftain’s young daughter had fallen in love with the beautiful idol and was worshipping it. She refused to part with the image. But at the call of Ramanuja, Chella Pillai jumped into his lap and the Nawab had to send the idol with Ramanuja. But the girl, who pined away, got a place next to the Lord. Hailed as Thulukka Nachiyar, she is enshrined in the temples of Melkote, Srirangam and Kanchipuram.


A Man and the Blind Boy

A blind boy sat on the steps of a building with a hat by his feet. He held up a sign which said: “I am blind, please help.” There were only a few coins in the hat.


A man was walking by. He took a few coins from his pocket and dropped them into the hat. He then took the sign, turned it around, and wrote some words. He put the sign back so that everyone who walked by would see the new words.


Soon the hat began to fill up. A lot more people were giving money to the blind boy. That afternoon the man who had changed the sign came to see how things were. The boy recognized his footsteps and asked, “Were you the one who changed my sign this morning? What did you write?”

The man said, “I only wrote the truth. I said what you said but in a different way.”
I wrote: “Today is a beautiful day but I cannot see it.”


Moral of the Story
Be thankful for what you have. Be creative. Be innovative. Think differently and positively.

When life gives you a 100 reasons to cry, show life that you have 1000 reasons to smile Face your past without regret. Handle your present with confidence. Prepare for the future without fear. Keep the faith and drop the fear.  

The most beautiful thing is to see a
person smiling,

And even more beautiful is, knowing that you are the reason behind it !!!

ஆசையே அழிவுக்கு காரணம்

ஆசையே அழிவுக்கு காரணம்“.இதை சொல்லாத ஆத்மஞானிகளே கிடையாது. பகவான் கிருஷ்ணரில் இருந்து, இயேசு, புத்தர், மஹாவீரர் என எல்லா பரமாத்மாக்களும், இந்த கருத்தை வலியுறுத்த தவறவில்லை.

ஆடம்பரமான உடைகள் அணிவதில் இருந்து, ருசியான உணவுகள், சொகுசு கார்கள், நகைகள், பதவி, பணம், பங்களா, அழகான பெண்கள், புகழ், ஏன் நல்ல பெயற்கும் கூட ஆசை படுபவர்களை, நம்மை சுற்றியும் பார்க்க முடிகிறது. எதற்கும் ஆசை படாதவர்கள் யாரேனையும் பார்ப்பது என்பது கிட்டத்தட்ட நடை முறையில் சாத்தியபடாத ஒன்று என்றே கூறலாம்.

அப்படிஆசைஇருந்தால் தான் என்ன? ஆசை தானே, மனிதனை ஒரு இலக்கை நோக்கி அடைய செய்யும் கருவி!. ஆம், ஆசை என்பது ஒரு நல்ல கருவி தான், நம் இலக்குகள் சரியாக இருக்கும் போது மட்டும்… “அத்தனைக்கும் ஆசைப்படு” என்று சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ் கூறுகிறார். ஆனால் ஆசைகள் பரிசுத்தமாய் இருக்கட்டும் என்றும் ஒரு நிபந்தனை!.

பள்ளியில் படிக்கும் மாணவன், தான் படித்து பெரிய டாக்டர் ஆக வேண்டும் என்று எண்ணுகிறான் என கொள்வோம். எதற்கு என்று கேட்டால், பொருளிள்ளதவர்களுக்கு, இலவசமாக மருத்துவ சிகிச்சை அளிப்பதற்கு என்று கூறுகிறான். இந்த உயர்ந்த லட்சியம், அவன் மருத்தவன் ஆன பின்பும் தொடர்ந்தால், அவன் படிக்கும் போது கொண்டஆசை, உண்மையிலேயே உயர்ந்தது எனலாம். ஆனால் எத்தனை ஆசைகள் இப்படி ஆரம்பித்த படியே நீடிக்கின்றன?.

உயர்ந்த ஆசைகள்என்பதை எப்படி வரையறுக்க முடியும்? பகவத் கீதை, புலன் இன்பங்களில், உயர்ந்த யோகி, பற்று (ஆசை) வைக்க மாட்டான் என்று கூறுகிறது. புலன் இன்பங்கள், மனதுடன் தொடர்பு உடையவை.
மனதை கட்டுப்படுத்த முடியாதவனே, புலன் இன்பங்களில் ஆசை வைக்கிறான். இந்த ஐம்புலன்களை மகிழ்ச்சி படுத்தும் செயல்கள் ஆகிய பார்த்தல், கேட்டல், ருசித்தல், நுகர்தல் மற்றும் தொடுஇன்பம் ஆகியவைகளை பொறுத்த ஆசை, தாழ்ந்தவைகள் என்று கூறப்படுகிறது. இந்த புலன் இன்ப ஆசைகள், எத்தகைய விளைவை ஏற்படுத்தும் என பகவத் கீதை கீழ் படி கூறுகிறது.
“த்யாயதோ விஷயான்பும்ஸ: ஸங்கஸ்தேக்ஷுபஜாயதே
ஸங்காத்ஸஞ்சயாதே காம: காமாத்க்ரோதோபிஜாயதே” (2.62 )
“க்ரோதாத்பவதி ஸம்மோஹா: ஸம்மோஹாத்ஸ்ம்ருதிவிப்ரம:
ஸ்ம்ருதிப்ரம்சாத் புத்திநாசோ புத்திநாசாத்ப்ர்ணச்யதி” (2.63)
சதா உலக விசயங்களை யோசித்து கொண்டு இருக்கும் மனிதனுக்கு அதில் பற்று உண்டாகிறது. பற்றினால் ஆசை (காம:) உண்டாகிறது. ஆசையினால் கோபம் உண்டாகிறது. கோபத்தால் மனக்குழப்பம் ஏற்படுகிறது. மனக்குழப்பத்தால் நாம் பெற்ற “புத்தி” யில் நாசம் உண்டாகிறது. புத்திநாசம் (அறிவு அகன்ற நிலை) ஏற்பட்டவனுக்கு நன்மை எனபது ஏது?

இவ்வாறு, இந்த இரண்டு ஸ்லோகங்கள் பொருள் தருகின்றன. எத்தனை அழகான மற்றும் ஆழமான ஆராய்ச்சி!!!.
அடிப்படையை ஆராய்ந்து அதன் முடிவு வரை விளக்குகிறது, இந்த ஸ்லோகங்கள். அக ஆராய்ச்சியில் நிலை கொண்டவன், உலக விஷயங்களுக்காக பெரிதாக அலட்டி கொள்வதில்லை. மேலும் அவன் தன் ஆத்ம சுகம் ஒன்றையே உயர்வென கருதுகிறான், போன்ற விளக்கங்கள் உண்மையில் உலக பொருட்களுக்கான ஆசைகள் துச்சமானவைகள் தான் என ஆணித்தரமாய் கூறுகிறது.

மேலும் ஆசையின் அடிப்படையான குணங்கள் என்ன என்றும், அது எங்கே குடி கொண்டுள்ளது என்றும் கூட கீதை தெளிவு பட கூறுகிறது.
“ஆவ்ருதம் ஜ்ஞானமேதென ஜ்ஞானினோ நித்யவைரிணா
காமரூபேண கௌந்தேய துஷ்பூரேணானலேன ச” (3.39) “இந்திரியாணி மனோ புத்தி ரஸ்யாதிஷ்டானமுச்யதே
ஏதைர்விமோஹயத்யேஷ ஜ்ஞானமவ்ருத்ய தேஹினம்” (3.40)


கீதை யை பொறுத்தமட்டில், ஆசை (காமம்) என்பது ஞானிகளின் பரம எதிரி என்று வர்ணிக்க படுகிறது. மேலும் ஆசை (காமம்) பெற்றுள்ள குணங்கள் என மூன்று விஷயங்கள் கூறப்படுகிறது. அவை :நெருப்பிற்கு சமமானது“, “விரும்பிய வடிவை பெற வல்லது மற்றும்ஒருபோதும் அடைவதால் திருப்தியுராதது அதாவது ஒருபோதும் முழுமை அடையாதது“. (3.39)

புலன்கள், மனம், புத்திஇந்த மூன்றும் தான் ஆசையின் இருப்பிடங்கள். மேலும் ஆசையானதுமனம், புத்தி மற்றும் இந்திரியங்கள் (புலன்கள்)ஆகியவற்றை ஆட்கொண்டு, ஞானம் எனும் பரம்பொருளை மறைத்து நிற்கின்றது. (3.40)

இந்த இரண்டு ஸ்லோகங்கள், ஆசையின் குணங்கள் மற்றும் இருப்பிடத்தை நமக்கு விளக்கமாக கூறுகிறது. நமது எதிரியின் குணங்கள் நமக்கு தெரிந்தால், அவனை எப்படி வீழ்த்தலாம் என்பது பற்றி தெளிவான வியூகம் அமைக்க முடியும். அது போல அவன் எங்கே இருக்கிறான் எனவும் தெரிந்து விட்டால், தாக்குவது மிக சுலபமாக கூடும். இந்த இரண்டு ஸ்லோகங்கள் அதற்குத்தான் வழி அமைத்து கொடுக்கிறது. ஞானியின் ஜென்ம விரோதியாகஆசைகூறப்படுகிறது. மேலும் அதன் குணங்கள் தெள்ள தெளிவாக விவரிக்க படுகிறது. முதலில் நெருப்பினை போன்றது என்பதன் மூலம், அது அழிக்கும் தன்மையை பெற்று இருக்கிறது என கூறப்படுகிறது.

மேலும் நெருப்பு எரிவதற்கு பொருட்கள் கொடுக்கப்படும் வரையில் அது மேலோங்கி வளர்ந்து கொண்டே தான் இருக்கும். அது போல, ஆசையிடம், அது விரும்பும் பொருளை கொடுத்தாலும், அது இன்னும் வளர்ந்து கொண்டே தான் இருக்கும். இரண்டாவதாக, ஆசை விரும்பிய வடிவை (காமரூபேண) பெற வல்லது என கூறப்படுகிறது. முதலில்பொருளாசைஎனில், அதை அடக்கி விட்டாலும்,பெண்ணாசை“, “புகழாசை“, என பல புதிய வடிவில் வந்து நம்மை ஆட்கொள்ளும்.
எனவே, ஆசைக்கு விரும்பிய வடிவம் பெரும் குணம் உள்ளது எனப்படுகிறது. மூன்றாவதாக, ஆசை ஒரு போதும் திருப்தி அடையாதது என கூறப்படுகிறது. ஒருவன், சிப்பாயாக இருந்து, தளபதியாக வேண்டும் என்று ஆசை கொண்டால், அவன் தளபதியாக ஆகும் போது, அவன் மன்னனாக வேண்டும் என்று புது ஆசை, அதாவது திருப்தி அடையாமல் அடுத்த நிலை நோக்கிய ஆசை புகுந்து விடுகிறது. இப்படி ஆசையின் குணங்கள் விளக்க படுகிறது.

மேலும் ஆசை, எங்கு குடி கொண்டு இருக்கிறது என்றால், அதுபுலன்கள்“, “மனம்“, “புத்திஎன்ற மூன்றின் மீதும் குடி கொண்டு இருக்கிறது. புலன்கள் என்பது நம் உடலின் அங்கங்கள். மனம் என்பது புலன்களை விட நுண்ணியது ஆனால் அதை விட சக்தி வாய்ந்தது. புத்தி, மனதை விட நுண்ணியது மற்றும் சக்தி வாய்ந்தது. எடுத்த எடுப்பில் சிகரத்தை தொட்டு விடுவதை முயற்சிப்பதை விட, படி படியாக செல்வது சிறந்தது. அது போல, முதலில் புலன்களை அடக்கி அதன் மூலம் மனம், புத்தி என்ற இரண்டையும் அடக்கலாம் என கூறப்படுகிறது. எப்படி, புகை சூழ்ந்து இருக்கும் நெருப்பினை காண முடியாதோ, அது போல, ஆசை சூழ்ந்து இருக்கும் ஞானத்தை காண முடியாது எனவும் கூறப்படுகிறது.

ஆசைகள், உண்மையில் எதிர்பார்ப்புகளை தூண்டி விடுகிறது. எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறாத போது, கோபம் வருகிறது. பின் அதன் வழியாக அனைத்து கெட்ட எண்ணங்களும், நம் உள் புக ஆரம்பிக்கின்றன. உலகெல்லாம் ஒளி விடும் சூரியனை, கையாலோ, பிற பொருட்களாலோ மறைக்க நினைப்பதை விட, நம் கண்களை மட்டும் மூடி கொள்வது புத்திசாலி தனம் அல்லவா. அது போல, ஆசைகள் அனைத்தையும் நிறைவேற்றி விட துடிப்பதை விட, ஆசைகளையே அடக்குவது தான் மிகவும் சிறந்தது என நினைக்கிறேன்.

தன் வாழ்நாளில் எப்படியாவது ஒரு சைக்கிள் மட்டும் வாங்கி விட்டால் போதும் என்ற ஒருவனது ஆசை, அடுத்து அவன் சைக்கிள் வாங்கிய பின், மோட்டார் சைக்கிள், கார் என அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி பயணிக்கிறது. உண்மையில் அவனுக்கு மோட்டார் சைக்கிள் அல்லது கார்களுக்கான தேவை இல்லாவிடினும் அவற்றை அடைய நினைக்கும் ஆசையில், அவனே தன்னை துன்பத்தில் ஆட்படுத்தி கொள்ள விழைகிறான். இவ்வாறு தேவைக்கு மேல் உள்ள ஆசைகளின் பிடியில் சிக்காதவர்கள் உண்மையில் எத்தனை பேர்? ஆசைக்கு அளவு தான் ஏது?

வாழ்க்கையில் துன்பம் அற்று வாழ்வதற்கு, புத்தர் நான்கு உண்மை கோட்பாடுகளை குறிப்பிடுகிறார். அவை,
  1. எல்லா உயிர்களும் துன்பத்தை உள்ளடக்கியவை.
  2. எல்லா துன்பங்களும், ஆசைகளில் இருந்து உண்டானவை.
  3. எல்லா துன்பங்களும், ஆசைகளை அகற்றும் போது முடிகின்றன.
  4. அதனால் எல்லா துன்பங்களுக்கும் முடிவு காண வழி (ஆசைகளை அகற்றுதல்) உள்ளது.
எத்தனை சிறந்த கருத்துகள்ஆசையே அழிவுஎன்று பரமாத்மா மகாவீரரும் குறிப்பிடுகிறார்.

அவர் ஒரு நாள், காட்டில் தவம் செய்து கொண்டு இருக்கும் போது, குளிரால் நடுங்கி கொண்டு இருந்த ஒரு ஏழையை பார்த்தார். தான் அணிந்து இருந்த வஸ்திரத்தின் பாதியை கிழித்து கொடுத்து அந்த எளியவனுக்கு உதவி செய்தார்.
அந்த ஏழை, மகாவீரர் அளித்த அந்த துணி மிகவும் விலை உயர்ந்தது என தெரிந்த கொண்ட படியால், மீதி பாதியையும் அவரிடம் இருந்து பெற்று விட வேண்டும் என ஆசை கொண்டான். மீதி பாதியை, அவரிடம் கேட்டு பெற்று விடலாம் என, மகாவீரர் இருக்கும் இடத்திற்கு சென்றான். அப்போது அவர் ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருந்தார். அதிர்ஷ்ட வசமாக, மீதி பாதி துணியும் கீழே விழுந்து கிடந்தது.
கேட்டு பெற வேண்டும்என்று கிளம்பியவன், ஆசை மிகுதியால், அவருக்கு தெரியாமலேயே அதை அடைந்து விட எண்ணினான். இங்கே,அகங்காரம்“, அல்லதுநற்பெயருக்கான ஆசைபுதிதாக அவனிடம் எட்டி பார்த்து விட்டது.
அதாவது,நான் இவரிடம் கேட்டு பெற வேண்டுமா?என்ற அகங்காரமோ, அல்லது,மறுபடியும் இவரிடம், மீதி துணியை கேட்டால், இவர் என்னை தப்பாக நினைக்க கூடும். எனவே தெரியாமல் எடுத்து சென்றால் அவர் என்னை தப்பாக நினைக்க மாட்டார் என்றநற்பெயருக்கானஆசையோ அவனிடத்தில் புதிதாக தோன்றியது. எனவே, திருட துணிந்தான்.

திருடிய பின், காலில் முள் குத்தியதால் சத்தம் போட மகாவீரர் விழித்து கொண்டார். இந்நிலையில் சிறிதும் கோப படாத மகாவீரர், “இந்த மீதி பாதி துணியில் நான் கொண்ட ஆசை அல்லவா, இவனை திருடனாக மாற்றியது” என்று நினைத்து வருந்தினாராம். எத்தனை பெரிய ஞான நிலை!!!.

உண்மையில் ஆசைகளை, நாம் நமக்காக மட்டுமே உருவாக்கி கொள்வதில்லை. அவைகள் நம்மில் இருந்து நம் பரம்பரைகள், அல்லது நம்மை சார்ந்தவர்கள் என எல்லோரிடமும் விதைத்து கொண்டும் தான் இருக்கிறோம்.

நான் மருத்துவன் ஆக முடியவில்லை என்பவன், தன் மகனை எப்படியும் டாக்டர் ஆக்கி விட வேண்டும் என்ற முனைப்பில், சில தவறேனும் (பணம் கொடுத்து) செய்து தன் மகனை மருத்துவ கல்லூரியில் சேர்த்து விடுகிறான். ஆனால் உண்மையாக அந்த படிப்பை பெற வேண்டிய ஒரு மாணவனது ஆசைகள் அடக்கப்பட்டு, அங்கே அடுத்த ஆசைக்கான விதை விதைக்கப்படுகிறது.

அந்த ஆசைகள் நிறைவேறாத மாணவன், அடுத்து தன் வாரிசு மூலம் விட்டதை அடைய நினைக்கிறான். அல்லது தன் நிலைக்கு மாற்றான ஒரு தவறான வழியை கையில் எடுத்து ஆசைகள் அடங்காத கோபத்தை பிறர் இடத்தில் காட்டுகிறான். எனவே ஆசை எந்த வகையிலும் நம்மை மட்டும் பாதிப்பவை அல்ல. அவைகள் பிறரின் வாழ்க்கையையும் மாற்றி அமைக்க வல்லது.கோபம், வக்கிரம் போன்ற புதல்வர்களை பெற்ற அன்னை – ஆசை என்று ஒரு சொல்லும் உண்டு.

ஆசையை உண்மையில் அடக்குவது என்பது ஒரு மிக பெரிய கலை. இதை நம்மால் தனியே நின்று சாதிப்பது என்பது மிகவும் கடினம். “கடவுள் பக்தி” என்ற ஒரு நண்பனின் உதவி கொண்டே அதை சாதிக்க முடியும் என்று நினைக்கிறேன். நண்பர்களே, ஆசை என்பதே இல்லாத வாழ்க்கை வாழ முடியா விடினும், முடிந்த வரை தேவைகளுக்கு மட்டுமே ஆசை கொள்ள முயலுவோம்.


படிப்பதையும், நினைப்பதையும் செயல்முறை படுத்தும் சக்தியை, எல்லாம் வல்ல இறைவன் நமக்கு கொடுத்து துணை புரிவாராக (“தெய்வ பக்திஇல்லாத நண்பர்கள் எனின் மன உறுதியை, இறைவன் என பொருள் கொள்க).

“சர்வம் கிருஷ்ணார்ப்பணம்”

(கிருஷ்ணா – கிருஷ்+ந. “கிருஷ்”- சுழற்சியான பிறப்புகள். “ந” – நிறுத்துபவன்)

Why did Krishna not save the Pandavas when they played dice with Duryadhana & Shakuni?

Wonderful explanation by Krishna himself

From his childhood, Uddhava had been with Krishna, charioting him and serving him in many ways. He never asked for any wish or boon from Sri Krishna. When Krishna was at the verge of completing His Avatar, he called Uddhava and said,‘Dear Uddhava, in this avatar of mine, many people have asked and received boons from me; but you never asked me anything. Why don’t you ask something now? I will give you. Let me complete this avatar with the satisfaction of doing something good for you also’.

Even though Uddhava did not ask anything for himself, he had been observing Krishna from his childhood. He had always wondered about the apparent disconnect between Krishna’s teachings and actions, and wanted to understand the reasons for the same. He asked Krishna, ‘Lord, you taught us to live in one way, but you lived in a different way. In the drama of Mahabharat, in the role you played, in your actions, I did not understand many things. I am curious to understand the reasons for your actions. Would you fulfil my desire to know?’



Krishna said, ‘Uddhava, what I told Arjuna during the war of Kurukshetra was Bhagavad Gita. Today, my responses to you would be known as ‘Uddhava Gita’. That is why I gave this opportunity to you. Please ask without hesitation.’

Uddhava starts asking – ‘Krishna, first tell me who is a real friend?’ 

Krishna says, ‘The real friend is one who comes to the help of his friend in need even without being called’.

Uddhava: ‘Krishna, you were a dear friend of the Pandavas. They trusted you fully as Apadhbhandava (protector from all difficulties). Krishna, you not only know what is happening, but you know what is going to happen. You are a great gyani. Just now you gave the definition of a true, close friend. Then why did you not act as per that definition. Why did you not stop Yudhishtra from playing the gambling game? Ok, you did not do it; why did you not turn the luck in favour of Yudhishtra, by which you would have ensured that dharma wins. You did not do that also. You could have at least saved Yudhishtra by stopping the game after he lost his wealth, country and himself. You could have released him from the punishment for gambling. Or, you could have entered the hall when he started betting his brothers. You did not do that either. At least when Duryodhana tempted Yudhishtra by offering to return everything lost if he betted Draupadi (who always brought good fortune to Pandavas), you could have intervened and with your divine power you could have made the dices roll in a way that is favorable to

Yudhishtra. Instead, you intervened only when Draupadi almost lost her modesty and now you claim that you gave clothes and saved Draupadi’s modesty; how can you even claim this – after her being dragged into the hall by a man and disrobed in front of so many people, what modesty is left for a woman? What have you saved? Only when you help a person at the time of crisis, can you be called ‘Apadhbandhava’.  If you did not help in the time of crisis, what is the use? Is it Dharma?’  As Uddhava posed these questions, tears started rolling from his eyes.

These are not the questions of Uddhava alone. All of us who have read Mahabharata have these questions. On behalf of us, Uddhava had already asked Krishna.

Bhagavan Krishna laughed. ‘Dear Uddhava, the law of this world is: ‘only the one who has Viveka (intelligence through discrimination), wins’. While Duryodhana had viveka, Yudhistra lacked it. That is why Yudhistra lost’.

Uddhava was lost and confused.

Krishna continues ‘While Duryodhana had lots of money and wealth to gamble, he did not know how to play the game of dice. That is why he used his Uncle Shakuni to play the game while he betted. That is viveka. Yudhistra also could have thought similarly and offered that I, his cousin, would play on his behalf. If Shakuni and I had played the game of dice, who do you think would have won? Can he roll the numbers I am calling or would I roll the numbers he is asking. Forget this. I can forgive the fact that he forgot to include me in the game. But, without viveka, he did another blunder. He prayed that I should not come to the hall as he did not want me to know that through ill-fate he was compelled to play this game. He tied me with his prayers and did not allow me to get into the hall; I was just outside the hall waiting for someone to call me through their prayers. Even when Bheema, Arjuna, Nakula and Sahadeva were lost, they were only cursing Duryodhana and brooding over their fate; they forgot to call me. Even Draupadi did not call me when Dusshasan held her hair and dragged her to fulfill his brother’s order. She was also arguing in the hall, based on her own abilities. She never called me. Finally good sense prevailed; when Dusshasan started disrobing her, she gave up depending on her own strength, and started shouting ‘Hari, Hari, Abhayam Krishna, Abhayam’ and shouted for me. Only then I got an opportunity to save her modesty. I reached as soon as I was called. I saved her modesty. What is my mistake in this situation?

‘Wonderful explanation, Kanna, I am impressed. However, I am not deceived. Can I ask you another question’, says Uddhava.

Krishna gives him the permission to proceed.

‘Does it mean that you will come only when you are called! Will you not come on your own to help people in crisis, to establish justice?’, asks Uddhava.

Krishna smiles. ‘Uddhava, in this life everyone’s life proceeds based on their own karma. I don’t run it; I don’t interfere in it. I am only a ‘witness’. I stand close to you and keep observing whatever is happening. This is God’s Dharma’.

‘Wow, very good Krishna. In that case, you will stand close to us, observe all our evil acts; as we keep committing more and more sins, you will keep watching us. You want us to commit more blunders, accumulate sins and suffer’, says Uddhava.

Krishna says.’Uddhava, please realise the deeper meaning of your statements. When you understand & realise that I am standing as witness next to you, how could you do anything wrong or bad. You definitely cannot do anything bad. You forget this and think that you can do things without my knowledge.  That is when you get into trouble. Yudhistra’s ignorance was that he thought he can play the game of gambling without my knowledge. If Yudhistra had realized that I am always present with everyone in the form of ‘Sakshi’ (witness), then wouldn’t the game have finished differently?’

Uddhava was spellbound and got overwhelmed by Bhakti. He said, ‘What a deep philosophy. What a great truth! Even praying and doing pooja to God and calling Him for help are nothing but our feeling / belief. When we start believing that nothing moves without Him, how can we not feel his presence as Witness? How can we forget this and act? Throughout Bhagavad Gita, this is the philosophy Krishna imparted to Arjuna. He was the charioteer as well as guide for Arjuna, but he did not fight on his own.’

Realize that Ultimate Sakshi/ Witnesser within & without you!

And Merge in that God-Consciousness!

Discover Thy Higher Self- The Pure Loveful & Blissful Supreme Consciousness! 

// Hare Krishna //

Author : Anonymous

Bhishma Ekadashi / Jaya Ekadashi & the Birth of Vishnu Sahasranama

Bhishma Ekadashi or Jaya Ekadashi  –  the day which Bhishma considered to reach heavenly abode with Brahman, the Supreme Soul.
It is observed on the 11th day of Shukla Paksha during Magha month as per Hindu calendar. And also on this same day he rendered Vishnu Sahasranama to Pandavas from his death bed (of arrows) at Kurukshetra post Mahabharata.
Birth of Vishnu Sahasranāma

Yudishtra  – the king of dharma, when he himself was confused about the biggest dharma to follow in life, Krishna did not answer him as he did to Arjuna in Kurukshetra.

Krishna did not impart the knowledge of Gita to Yudishtra as he did for Arjuna when the latter was confused about whether to fight against his own relatives or not. Instead Krishna took Yudishtra to the great warrior Bhishma to clarify his doubts. Bhishma was actually in his arrow bed when Krishna brought Yudishtra to ask Bhishma the folowing 6 questions.

It is with these 6 questions the Vishnu Sahasranāma starts:
“kimekam daivatam loke kim vāpyekam parāyaṇam
stuvantaḥ kam kamarcantaḥ prāpnuyurmānavāḥ śubham
ko dharmaḥ sarva dharmāṇām bhavataḥ paramo mataḥ
kim japan mucyate jantuḥ janmasamsārabandhanāt “
1. Who (“kim”) is the greatest (“ekam”) Lord (“daivatam”) in the world (“loke”)?

2. Who is the one (“ekam”) refuge (“paraayanam”) for all?

3. By glorifying (“sthuvantah”) whom (“kam”) can man (“manavah”) reach the Auspiciousness (“shubam”) (peace and prosperity)?

4. By worshiping (“archantah”) whom can a man reach auspiciousness (peace and prosperity)?

5. What (“ko”) is, in thy opinion, the Greatest Dharma?

6. By (“kim”) doing japa of what can “creatures” (jantu) go beyond (“mutchyate”) the bonds (“bandhanaath”) of samsara?

Bhishma answers by stating that mankind will be free from all sorrows by chanting the “Vishnusahasranāma”, which are the thousand names of the all-pervading Supreme Being Vishnu, who is the master of all the worlds, the supreme light, the essence of the universe and who is Brahman. All matter animate and inanimate reside in him, and he in turn resides within all matter.
Fasting, praying and reciting or hearing of Vishnu Sahasranāmam today is considered highly auspicious and is believed to help in redemption of sins and attaining Moksha.

Ratha Sapthami/ Surya Jayanti 03/02/2017- A Day Dedicated to the Lord Surya [Sun God]

Ratha Sapthami which is dedicated to Surya Bhagawan, the Sun God. As per the tradition in Hinduism, Surya Bhagawan is believed to ride a chariot driven by seven horses – this form is worshiped during Rathasapthami puja and festival. Ratha Sapthami 2017 date is February 3. 

Surya Bhagawan

The festival is of great importance at the Tirumala Tirupati Balaji Temple. It is said that the earth’s inclination towards the sun is steepest on the Ratha Sapthami day.The most important event on the day is the procession of Lord Venkateswara (Malayappaswamy) and his consorts atop seven Vahanams (vehicles).

Tirumala Tirupati Temple scriptures indicated that Ratha Sapthami (also written as Rathasapthami) is being organized from 1565. On the day, Lord Venkateswara along with His consorts Sri Devi and Bhudevi are taken on a procession around four mada streets atop seven vahanams – Suryaprabha Vahanam, Chinna Sesha Vahanam, Garuda Vahanam, Hanumantha Vahanam, Kalpavruksha Vahanam, Sarvabhoopala Vahanam, Chandraprabha Vahanam besides Chakrasnanam.

Sri Malayappa Swamy Surya Prabha Vahanam – , Tirumala – Andhra Pradesh, India

The uniqueness of the festival lies in the fact that devotees can view and get the blessing of Balaji atop different Vahanams. Even during the famous Brahmotsavams, Lord Balaji mounts only on two Vahanams (vehicles). But on the Ratha Sapthami day, devotees are blessed by the processional deities of Lord Venkateswara, Sri Devi and Bhudevi from sunrise to sunset on seven different Vahanams.

Ratha Sapthami is observed throughout India in different names. It is essentially the worship of Lord Surya (the sun god). The rituals vary from region to region.

Ratha Sapthami is observed on the seventh day of Shukla Paksha, or waxing phase of moon, in the Magh Month (January – February) in a traditional Hindu lunar calendar. The day is of great significance in Maharashtra, Andhra Pradesh, Karnataka and Tamil Nadu.

In Orissa, the day is observed as Magha Sapthami. In other regions the day is observed as Surya Jayanti. Special rituals are also held on the day at temples dedicated to Surya especially at Arasavalli and Konark.

How to perform or observe Ratha Sapthami/ Surya Jayanti Puja

Rath Sapthami Puja 

Requirements for Rath Sapthami Puja

  • Image/ Idol of  Surya Bhagawan
  • Fragrant flowers for Puja
  • Uncooked Rice
  • Raw Bananas
  • Ripe Bananas and other fruits
  • Sesame seeds
  • Coconut
  • Betel leaves
  • Betel nuts
  • Jaggery (Sugar)
  • Turmeric powder

The house is cleaned and festoons of mango leaves are installed in all the important places on the evening of the previous day of the Puja or early morning of the Puja day.

Ritual Bathing of Ratha Sapthami with Erukku [Calotropis gigantea] leaves

Washing hair on the day with leaves of Giant milkweed (Erukku Plant) on head is done by many people. There is a belief that Erukku plant has therapeutic and curative properties. Medicinal Uses of Erukku Leaves Click


In some regions, people place some uncooked rice on stacked Erukku leaves and take bath. Women add a little turmeric powder to the uncooked rice. Seven Erukku leaves are stacked together and placed on the head.Earlier, this ritual bath used to be taken in a holy river. Nowadays, it is done at home.

Oil is not applied on the hair on the day.

Mantra before taking Bath

Yath Yath Janma Krutham Papam, Maya Sapthasu, Janmasu
Thanme Rogam Cha, Sogam Cha Maakaaree Handu Sapthami
Saptha Saptami Priyae  Devi, Saptha Loka Supoojithe
Saptha Janmarjitham  Papam Hara Sapthami Sath Varam

Mantra After Taking Bath

Saptha Sapthami Vaha Preetha, Saptha  Loka Pratheepana 
Sapthamya Sahitho Deva, Gruhaana  Argyam Diwakara (3 Times)

Saptha Sapthe Priyae Devi Saptha Lokaika Dheepikae Saptha Janmaarjitham Paapam Hara Sapthami Sathwaram
Yan Mayaathra Krutham Paapam Poorvam Sapthasu Janmasu That Sarvam Shoka Mohow Maakari Hanthu Sapthami
Namaami Sapthameem Devim Sarva Paapa Pranaasineem Saptha Pathra Arka Pathra Snaanena Mama Paapam Vyapohathu

Ratha Sapthami Kolam

After body purification, the Ratha Sapthami kolam is drawn. Lord Surya in a chariot or simple picture of Surya is the preferred kolam.(Pictures of Ratha Kolam)

Just an example


  • In  a  wooden plank, draw a  chariot(Kolam), with Only One Wheel).  (Either in pooja room or in a place where we get morning sunlight)
  • Draw / keep Surya baghawan in the chariot
  • Do Aachamanam

Take minute quantities of water (just sufficient to soak one grain of black gram)   three times in the right hand and take it with the following manthra.

Om Achyuthaya namah
Om Ananthaya namah
Om Govindaya namah

  • Then,

          Evamguna Viseshana Visishtayam, Shuba Thi Thou, Ma Ma, 
    Sarva Peeshta Sidhyartham, Barathi Ramana Mukya Pranantharkatha,
    Shri Vishnu Prae Ranaya, Preethiyartham, Savithru Namaka
    Sri Surya Narayana Poojam Karishya

  • Then recite Surya Gayathri Mantra

Surya Gayathri

Om Aswadwajaya Vidhmahe
Pasa Hasthaya Dheemahe
Thanno Surya Prachodayat

Om Bhaaskaraaya vidmahe
Divaakaraaya dheemahi
tanno Suryah prachodayat

Om Bhaaskaraaya vidmahe
Mahaatejaaya dheemahi
tannah Suryah prachodayat

Om Bhaaskaraaya vidmahe
mahaadyutikaraaya dheemahi
tanno Aadityah prachodayat

Prayers and Mantras that are chanted on Ratha Saptami

  • Surya Sahasranama
  • Aditya Hrudhayam
  • Gayatri Mantra
  • And other prayers dedicated to Surya like the Surya Ashtakam.

The Ratha Saptami Puja

  • The puja starts with a simple prayer to Lord Ganesha by lighting the lamp.
  • Some people first take the blessings of the family deity; followed by a prayer to Ganesha.
  • Some flowers and turmeric mixed with uncooked rice is placed near the deity and Ganesha.
  • The Surya Puja commences by first anointing the chariot (Ratha) of Surya with turmeric and kumkum. (This can be done on the idol or image of Surya or on a Ratha kolam drawn on a wood piece.)
  • Uncooked rice, jaggery (sugar), lentils, flowers, turmeric mixed with uncooked rice is kept on the Ratha (chariot).
  • The puja to Surya is performed by offering betel leaves, betel nuts, coconut and yellow bananas, fruits and milk. (For a simple puja you can offer flowers and chant Gayatri mantra.) & Sweet Pongal for Neive
  • Perform Arati in the normal way you do.
  • You can now meditate or chant Aditya Hridayam or any shloka dedicated to Surya that you know.

Some people opt for an elaborate Suryanarayana Puja and this requires the help of elders or a priest.

Fasting On Ratha Saptami

Some people opt for a complete fast and others opt for a fast from sunrise to sunset on the day.

Various types of alms giving/ daanam are performed by some communities on the day. There is a popular belief that donating things during this period will help in attaining moksha.

With Various Inputs – MI

Sudarshana Ashtakam

Sudarshana Ashtakam

By Vedanta Desika
Translated By P.R.Ramachander


Sudarshana is the holy wheel which Lord Vishnu uses as his chief weapon. There is a story that the daughter of Viswa Karma, who was the architect of the God’s, was married to the sun God and she left him because of his immense heat. It seems Viswa Karma put Sun God in a cage and churned him to reduce his heat. The heat was reduced and Sudarshana Chakra, Trishoola and Shakthi, respectively the weapons of Lord Vishnu, Shiva and Subrhamnya were born out of the churning. Sudarshana Chakra is given the status of God by the followers of Ramanujacharya. He being a prime devotee is called the Chakrathazhwar. (Sage of the wheel) and worshipped by Vaishnavas.

Venkata Natha or Vedantha Desika is one of the greatest savants that Visishitadvaitha produced, after Ramanuja. He lived about 140 years after Saint Ramanuja and has written several books. The prayers he wrote are immensely popular among the devotees of Vishnu. Raghavabhyudhyam, one of his greatest works has a commentary written by Appayya Deekshitha who was a savant following Advaitha .Though there were several great teachers in the Visishtadvaitha devotees, Desika (Meaning teacher) is only used for denoting Vedantha Desika.

This octet on Sudarshana by Vedanta Desika is a great work of devotion. It is extremely musical and full of meaning. It is normally recited when there is an illness at home, to get rid of it.

Pratibhatasreni Bhishana, Varagunasthoma Bhushana

Janibhyasthana Taarana, Jagadavasthaana Karana,

Nikhiladushkarma Karsaana, Nigamasaddharma Darsana

Jaya Jaya Sri sudarsana, Jaya Jaya Sri Sudarsana.

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Who is fearsome to hoards of enemies of devotees

Who is ornament for all blessed actions,

Who helps one to cross sea of samsara,

Who stabilizes the entire universe,

Who cuts off accumulated sins of bad actions,

And who teaches righteous conduct.

Subhajagadrupa Mandana, Suraganathrasa Khandana

Satamakabrahma vandita, Satapatabrahma Nandita ,

Pratitavidvat Sapakshita, Bhajata Ahirbudhnya Lakshita

Jaya jaya Sri Sudarsana, Jaya Jaya Sri Sudarsana.

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Who is the ornament of him who is Lord of universe,

Who removes the fear of all asuras towards devas,

Who is worshipped by Lord Brahma and hosts of others,

Who is worshipped by Sat Pada Brahmana,

Who is on the part of devotees for overcoming contestants,

And who is worshipped by Lord Shiva.

Sphutata -Dijjaala Pinjara, Pruthutarajwaala Panjara

Parigata Pratnavigraha, Padutaraprajna Durgraha,

Praharana Grama Manditha, Parijana Thraana Panditha

Jaya Jaya Sri Sudarsana, Jaya Jaya Sri Sudarsana.

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Who is surrounded by resplendent light like a halo,

Who is surrounded by forms of Vishnu,

Who is difficult for even great scholars to grasp,

And who helps devotees to cross problems.

Nijapatapreetha saddgana, Nirupathispeetha Shad Guna

Nigama NirvyuDa Vaibhava, Nijapara Vyuha Vaibhava,

Hari Haya Dweshi Daarana, Hara Pura Plosha Kaarana

Jaya Jaya Sri Sudarsana, Jaya Jaya Sri Sudarsana.

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Who is firmly attached to righteous people,

Who is the natural home for six good assets,

Who took the form with a horse’s neck,

And who was the reason for destruction of the cities by Shiva.

Dhanuja visthaara Kartana, Janitamisraa Vikartana

Dhanujavidya Nikartana, Bhajatavidya Nivatana,

Amara drushtasva Vikrama, Samara Jushta Bramikrama

Jaya Jaya Sri Sudarsana, Jaya Jaya Sri Sudarsana.

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Who destroys the spread of asuras,

Who removes the sorrows of birth, aging and death,

Who wins over the art of war of asuras,

Who removes the false knowledge from his devotees,

Whose valour is praised by devas,

And who rotates in various ways in a war.

Prathimukhaaleeta Bandhura, Pruthumahaheti Danthura

Vikatamaaya Bahishkrutha ,Vividhamaalaa Parishkrutha ,

Sthiramahaayantra Tantritha ,Dhruta Daya Tantra Yantrita

Jaya Jaya Sri Sudarsana , Jaya Jaya Sri Sudarsana .

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Who appeared with a fast forward gait,

And whose gait appeared very pretty,

Who is surrounded by several weapons,

And expels the illusions sent by enemy in case of war,

Who decorates himself with several garlands,

Who wears mercy and blesses devotees,

Who worship him through tantra and yantras.

Mahita Sampath Sadhakshara ,Vihitasampath Shatakshara

Shatarachakra Pratisishtita ,Sakala Tattva Prathishtita ,

Vividha Sankalpaka Kalpaka,Vibhudhasankalpa Kalpaka

Jaya Jaya Sri Sudarsana, Jaya Jaya Sri Sudarsana .

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Who gives wealth of salvation to those who,

Chant your six lettered mantra,

Who gives incomparable wealth to those who,

Chant your six lettered mantra,

Who is available in yantra of six corners,

Who is a form in which all knowledge exists,

Who is able to complete all deeds that you take up,

And who is the kalpaka tree fulfilling all wishes.

Bhuvana Netra Trayeemaya , Savanatejastrayeemaya

Niravadhisvaadhu Chinmaya, Nikhila Sakthe Jaganmaya ,

Amita Viswakriyaamaya,Samitavishvagbhayaamaya

Jaya Jaya Sri Sudarsana ,Jaya Jaya Sri Sudarsana .

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Victory and Victory to you, oh, Sudarshana,

Who is the three Vedas which are the eye of the world,

Who is the form of the three fires of yagas,

Who is the eternal knowledge of true knowledge,

Who is a form of the power of universe,

Who is accomplisher of deeds that you take up,

And who destroys all fears occurring in the world.

Verse 9: Phala Sruthi

Dwichatushkamidam Prabhoothasaaram patathaam Venkatanayaka Praneetham ,

Vishamepi Manorata: Pradhaavan na Vihanyeta Rataangadhuryagupta : .

This octet which fulfills all desires,

Which gives the inner meaning of Lord Sudarshana,

Composed by Venkata Natha, if read,

Would fulfill desires, remove obstacles,

Because of the glorious boon granting powers of the Lord.